Słuchaj sercem swym – wszystko pojmiesz wnet…
Niech Cię to ogarnie, jak ogarnia fala brzeg.
Ta wzruszająca sugestia Babci-Wierzby od razu wyzwala we mnie wewnętrzną Pocahontas – dziką kobietę. Dziką, czyli pewną, że to, co czuję w najgłębszych zakamarkach swojego serca, jest dla mnie odpowiednie w tym momencie życia.
Tego uczyła mnie również jedna z moich ś.p. Babć, z którą pożegnałam się fizycznie w drugiej połowie zeszłego roku. Ta pełna sprzeczności wyrazista kobieta miała jedną bardzo cenną dla mnie cechę: była blisko siebie.
Nie starała się nikomu przypodobać. Była wolna. Zawsze w niej to podziwiałam i gdy potrzebowałam wsparcia w tym obszarze – rozmowy z nią były niezastąpioną motywacją i mobilizacją do „olania tego, co nie jest mną”.
Dzisiaj, na trasie jesienno-zimowych podróży między Portugalią, Polską i Bułgarią, przyjechałam do domu, który po niej odziedziczyłam. Przeprowadziłam się tu w sierpniu i przez 2 miesiące tworzyłam tu swoją przestrzeń, odgracając ją z niezliczonych przedmiotów Babci.
Mimo usunięcia 95% rzeczy, dom nadal wypełniony był pamiątkami po wszystkich moich przodkach – po obu babciach i dziadkach, a także pra-babciach i dziadkach. Z początku przestrzeń ta wydała mi się przytłaczająca. Dlatego potrzebowałam wyjechać na drugi koniec świata – by odetchnąć, zmienić perspektywę, zapomnieć. Doświadczyć czegoś innego.
Kiedy dzisiaj, po 3 miesiącach podróży, wkroczyłam do tego domu – poczułam się przede wszystkim… bezpieczna. Ukochana. Szanowana. Poczułam, że mam ogromne wsparcie wszystkich przodków. Że mogę być sobą – taką, jaką chcę – niezależnie od tego, kim byli oni.
Jednocześnie warto pielęgnować w sobie korzystne cechy przodków – w końcu to również spadek, który po nich odziedziczyliśmy. Grunt to odsiać ziarno od plew, starając się wyłuskać to, co nas wzmacnia i oddać im z powrotem, co nas już nie wspiera.
Dużo mówi się ostatnio o przodkach – uzdrawianie rodowe, ustawienia systemowe czy odkręcanie karmy. Zaczęliśmy się bardzo uważnie przyglądać naszej przeszłości, historii członków drzewa genealogicznego naszej rodziny czy też ostatnim wcieleniom, które niektórzy z nas jeszcze pamiętają.
Ale ja jak zwykle zapraszam Cię do najlepszej terapii uzdrawiającej: auto-refleksji. W końcu największą moc oczyszczania tego, co już niepotrzebne i dostrojenie się do nowej, upragnionej wersji rzeczywistości, mają nasze mentalne dyskusje i wnioski działające na naszą korzyść.
Jeśli masz w zasięgu ręki zapach, który kojarzy Ci się z jedną z Twoich Babć, powąchaj go i zadaj sobie te pytania:
Kim jest dla Ciebie Twoja Babcia?
Jaką ją widzisz i czujesz?
Jaką pełni rolę w Twoim życiu?
Czego się od niej uczysz?
O czym opowiada Ci jej postać?
Co wnosi do Twojego życia jedna Babcia, a co druga?
Swoją drogą – za kilka dni obchodzimy święto naszych przodkiń mocy – Dzień Babci. Jeśli masz jeszcze kontakt ze swoimi Babciami, możesz pomyśleć o drobnym upominku – one zawsze to doceniają!
Jak wiadomo, najlepsze upominki to takie, które są i przyjemne, i praktyczne – a tak się składa, że to dwie główne cechy naturalnych olejków eterycznych.
Dlatego stworzyłyśmy olejkowy zestaw “Aroma Babcia”, który ukoi zmartwione serce, podniesie odporność i wprawi Twoją Babcię w uczucie błogiego relaksu. To olejki, które nie wchodzą w reakcję z lekami, za to wzmacniają na każdym poziomie, oczyszczając krew z toksyn i poprawiając witalność.
Jeśli Twoja Babcia lubi pelargonie, na pewno pokocha olejek geraniowy.
Kadzidłowiec wzmocni odporność i „odmłodzi”, a także może wesprzeć ją w chwilach modlitwy czy medytacji.
Mieszanka Amore zachęci, z kolei, do zapraszania codziennych przyjemności.
Zestaw “Aroma Babcia” to wyrażenie wdzięczności, miłości i szacunku do naszych Babć – z taką intencją został stworzony i taką energię niesie ze sobą za każdym razem!
Życzę Ci cudownego tygodnia – niech nos Cię prowadzi :)
Pozdrawiam pachnąco,
Julia Mafalda Viviani
